Jug i istok Srbije se prazne zbog ekonomske migracije

„Zbog neravnomernog ekonomskog razvoja, stanovništvo Srbije godinama se koncentriše u Beogradu, gde je gustina naseljenosti sedam puta veća od republičkog proseka. Jug i istok Srbije najređe su naseljeni, zbog selidbi vođenih potragom za poslom i boljim životnim standardom,“ objavio je RTS.

Navode, između ostalog, da Srbija ima Strategiju o ekonomskim migracijama do 2027. godine, kao i da je jedan od važnih ciljeva u njoj da se privuku strani radnici.

Demograf Vladimir Nikitović je za RTS rekao da su demografske strategije uglavnom dobro napisane, ali da je za najbolje rezultate neophodna sinhronizacija između različitih planova koji se tiču podsticanja rađanja, obrazovanja stanovništva, kontrole migracija. On objašnjava, da se pod ekonomskim migracijama podrazumevaju migracije koje nastaju iz potrebe ljudi da nađu posao ili poboljšaju životni standard i ukazavši da su unutrašnje migracije u Srbiji izraženije od spoljašnjih. Razlozi su dominantno koncentrisane upravne i administrativne funkcije, akumulacija kapitala je najveća tu, u poslednjih dvadesetak godina i u Novom Sadu.

„Kada imate tako privlačno središte, umanjujete demografske kapacitete regiona i opština odakle stanovništvo mahom dolazi u Beograd. To je jasna posledica. Međutim, imate i onu vrlo važnu indirektnu demografsku posledicu, da vi umanjujete fertilne kapacitete, mogućnosti stanovništva da se reprodukuje u meri u kojoj je htelo. Jer ako odlazi, odlazi uglavnom stanovništvo koje je u najboljim, ne samo radnim nego i reproduktivnim godinama, od 20 do 35 godina,“ iizjavio je Nikitović za RTS.

Pri unutrašnjim migracijama, najčešće odlaze žene, dok u selima ostaju neoženjeni muškarci, vezani tradicijom za porodicu i zemlju. Stoga, ni predviđanja o broju stanovnika u Srbiji do 2052. godine su krajnje pesimistične.

„Prema zvaničnim projekcijama, u Srbiji bi 2052. godine moglo da bude i manje od pet miliona stanovnika. Najveći broj stanovnika naša zemlja je zabeležila 1991. godine, kada nas je bilo 7,8 miliona. Od tada broj stanovnika konstantno pada, a prosek godina raste,“ prenosi RTS.

Prema Nikitoviću, za bolju demografsku sliku Srbije dugoročno, stope rađanja su ključne, a sa druge strane bitna je i migraciona komponenta.

„Ali ono što najčešće zaboravljamo, to je da imamo ljude koji danas žive. Stope doživljenja kod nas su među najlošima u Evropi, što zbog stila života, što zbog zdravstvenog sistema. To mi zovemo prevremeni mortalitet ili prevremena smrtnost, to su zaista smrti koje se mogu izbeći i mi bismo samo tu uštedeli neverovatan broj ljudi u koje je već uloženo, koji su obrazovani, a dobar deo njih jesu ljudi u reproduktivnom dobu, koji nažalost završavaju svoj život pre vremena. To je nešto što se kroz ove projekcije vidi – da postoji kapacitet za boljitak, ali kada je demografija u pitanju, potrebno je strpljenje i želja većinskog dela društva da opstanemo“, zaključuje Nikitović.